Hans Scholten fietstochten

2012-01-01T19:33:00.000+01:00

Hoe vaak heb je niet bovenaan de glijbaan gestaan en gedacht; "dat valt tegen", dat is zo"n beetje het gevoel dat Bram en ik vanmorgen hadden. Ik ben al vaker "van de glijbaan" gegaan,maar voor Bram was het de eerste keer. Uiteindelijk zaten we om 10.15 uur op de fiets. Achterblijven is niet leuk, realiseerde ik mij,maar wel top dat Marleen zo achter onze reis staat! Na een paar kilometer realiseerde Bram zich de kracht van "niets nodig hebben". Met 2 tassen en een fiets kun je de wereld rond. Maar goed, voor het zover is was het eerste doel: Eindhoven. Nog even langs mijn oude kamer geweest aan de Bilderdijklaan. Grappig, er was eindelijk niets verandert. Dan op pad naar Belgie. 1 keer fout gereden in waalre (wel een mooi rondje), daarna geschuild in een bos tegen het onweer en uiteindelijk met 110 km op de teller op een leuke mini camping in Nederpelt. De kop is eraf, hoop dat bram morgen nog kan zitten..

1 januari 2012 - voorbereiding is 90 % van het resultaat

2012-01-01T19:23:00.007+01:00

Het was Dries van Agt die ooit de fameuse woorden "hoe meer tegenwind, hoe harder ik ga fietsen"uitsprak. Na "Barcelona"was ik een paar weken fietsmoe, maar viel uiteindelijk weer voor de verleidingen van de mountainbike. In September togen we naar Faro waar we een weekend lang een van de mooiste tochten op de ATB mochten meemaken. Daarna veel in de Groesbeekse bossen en tussen "oud en nieuw" maasttricht en omgeving. Als bijna "teamoudste"fietste ik vooral achteraan . Een nieuwe uitdaging zit in de pen.

Maandag 27 juni 2011

2011-06-27T22:03:00.003+02:00

Het is toch wel merkwaardig een fietstocht naar Barcelona te maken die in Girona uitkomt. Dat is dan toch de wil van de routemaker met daarbij als verklaring dat het laatste stukje te gevaarlijk is op de fiets. Of is het gewoon marketing? Want wie fietst er nou na Girona ? Maar goed een hele dag weer met beide benen op de grond is toch wel vergelijkbaar met het gevoel als je voor het eerst je schaatsen uitdoet en van het ijs stapt.. Met Bram naar Barcelona en direct de Ramblas opgezocht. Dat was toch het doel wat we die weken voor ogen hadden. 16 dagen trappen, 1600 kilometers en bijna 80 procent (volgens Bram's seismologische genen) wind tegen. Regen, zon, berg op en af. Meter voor meter van Nederland naar Girona is een bijzonder avontuur. Het is enerzijds het verhaal van "how to eat an elephant" en anderzijds het verhaal "van de glijbaan afgaan". Soms moet je gewoon niet te veel nadenken voordat je ergens aan begint!

Zondag 26 juni 2011

2011-06-26T21:26:00.001+02:00

Vanmorgen waren we al vroeg op met de alles prangende vraag; " wat is de beste stap om weer op de route te komen?". Gelukkig konden we een kaart kopen en zag Bram dat er op niet te grote afstand een treinstation was. Moesten we wel over een drukke weg, maar gelukkig slapen Fransen ook uit op zondag. Uiteindelijk de route in Spanje weer kunnen oppakken en via Figueres richting Girona. Oftewel; het gevoel dat een kip moet hebben als hij geroosterd wordt.. Bleken er ook nog een paar 12 procent hellingen als toetje aan de route toegevoegd te zijn om uiteindelijk dan toch in Girona aan te komen. Toch een beetje een "koude douche" want na 16 dagen staat er geen beker klaar en laat staan een podium met kussende ronde-miss in deze zelfgeorganiseerde "survival"tocht. Ben dat zelf in meerdere opzichten gewend voor Bram is het een nieuwe ervaring. Feitelijk eindigd onze tocht hier. Doorfietsen naar Barcelona wordt afgeraden en de route houdt dan ook op. Morgen gaan we toch de Ramblas bezoeken. Met schonen kleren aan en trots op onze prestatie. Vooral Bram's prestatie is bijzonder. Zoals in het begin van deze reis gezegd; een voorbereiding van bier en vrouwen en 50 kilometer trainen op de fiets en dan 16 dagen bijna de hele dag op de fiets buffelen is een pluim waard !

Zaterdag 25 juni 2011, Sigean

2011-06-25T21:44:00.004+02:00

De ochtend begon zoals dat aan de "cote sud" hoort; even over het strand gelopen, spullen gepakt en een mooie plek aan het strand (restaurants zijn om 8.00 leeg..). Daarna op pad. Eerste gedeelte volgt het "canal du midi". Leuk om te zien al die "canalboats" die van sluis naar sluis slenteren en volgens Bram een prima idee voor een volgende tocht. Inmiddels raakt de stralend blauwe lucht behoorlijk oververhit. Als we tegen de middag de Pyreneeen zien aankomen gaat dat vergezeld met een zinderende hitte. Er gaan liters water doorheen. Als we denken dat we na 110 km (bijna 10 uur fietsen) er op 20 kilometer na zijn blijkt er een fout in de routebeschrijving te staan. De laatste 30 kilometer zijn we verkeerd gereden.. Gelukkig vinden we binnen een paar kilometer een Mac Donald en een camping. Morgen moeten we op zoek naar een kaart en creativiteit. Oh ja, we vonden onderweg nog een top-fietsenmaker die mijn spaak heeft vernieuwd, 10 kilometer later knalt Bram bij een noodstop achterop; prachtige slag in het wiel. Het was weer een bijzondere dag..

Vrijdag 24 jun i 2011

2011-06-24T20:09:00.001+02:00

Vanmorgen vroeg uit de veren. Toen we bij de plaatselijke boulanger ons ontbijt wilden nuttigen op de standaard-dorpsbank bleek er markt. Dan maar in het restaurant van gisteravond (op het terras). Daarna over de markt en een kopje koffie.sms-je van Oskar; juiste moment,juiste boodschap. Kortom; prachtige momenten. Daarna op de fiets. Een geweldige tocht langs de "Gorges" van de Chevennen. Prachtige rotsen, riviertjes en natuurlijk de "Canoe" (hebben we overgeslagen). Na de middagpauze komen we in de Lanquedoc. Ik ben daar als wijnliefhebber zeer bij betrokken, Bram noemt het " drugshandel". Kortom de l Lanquedoc is druiven en verder niet veel meer. Bram leest kaart, hij is inmiddels specialist, en plotseling valt de naam Agde. Dat is aan de kust, zeg ik. Kortom; gas op de plank en om 18.00 lig ik in de middellandse zee !!! 14 dagen zijn we nu al aan het fietsen, 1400 kilometer trappen. Dan is zo'n zee toch een beetje een eindpunt. Morgen gaan we gewoon verder. Bram zijn fiets doet het goed (Stefan bedankt voor de tips), klein probleempje is mijn fiets; gebroken spaak. Wordt vervolgt. Groeten uit camping Yellow Plage !!

Donderdag 23 juni 2011

2011-06-23T21:42:00.003+02:00

Alle twee slecht geslapen. Twee kapotte spaken, een lege camping en slecht weer onderbouwen niet het "vakantiefietser gevoel". Klokslag 9.00 sta ik bij de fietsenmaker op de stoep. Hij gaat direct weer sluiten. Ontfutsel hem 2 spaken en met een directe lijn naar onze Overasseltse fietsenmaker; Stefan Wagenberg, beginnen we zelf aan de klus zonder het juiste gereedschap. Gelukkig is Bram handig en als 1 spaak over de dam is volgt nummer 2. Bram zet zijn aller charmantste glimlach op en vraagt de fietsenmaker, die gewoon open blijkt te zijn om assistentie. De man kan niet weigeren.. Een zorg minder fietsen we verder, al blijven we de spaken voortdurend controleren. Het geintje heeft veel tijd gekost en dat merk je direct aan de kilometerstand die niet opschiet. Uiteindelijk stoppen we om 18.00 met "maar" 80 kilometer op de teller. De komende dagen moet er flink gebuffeld worden, Barcelona is nog een flink eind te gaan.

Nog even dit; sinds het begin van onze tocht ontvingen we 50 telefoontjes, mailtjes en sms-jes. Ontzettend leuk en ook namens Bram hartstikke bedankt!!

Woensdag 22 juni 2011

2011-06-22T20:13:00.001+02:00

Zware benen hadden we vandaag. De beklimmingen van gisteren eisten dan toch zo zijn tol. Na een hoop gedoe ontdeden van ons van Aubenas. Het feest der herkenning gaf in elk geval mij weer moed; vakantieplaatsjes waar we ooit zijn geweest. Bram's herinneringen zitten met name bij zwembaden en winkels waar hij iets wilde kopen wat van zijn ouders weer niet mocht.Maar goed Ruoms, St.Alban en zelfs nog een "oude vakantiecamping" te hebben aangedaan moest er wel echt gefietst worden. Bergop; niet alleen zwaar maar toch ook vreselijk mooi. Uiteindelijk toch nog ruim 95 kilometers op de teller toen het noodlot toe sloeg. Bram fietst al dagen met, of liever zonder, 1 spaak minder. In elk dorp zoeken we een fietsenmaker die er of niet is of geen juiste spaak heeft. Door elke 25 km alle spaken na te lopen ging het tot vandaag goed. Nu zitten we met 2 spaken minder, geen idee of dat gaat. In elk geval een serieus probleem.

Dinsdag 21 juni 2011

2011-06-21T21:47:00.001+02:00

Mooi weer is leuk maar "dodelijk" op de fiets. Vanmorgen dus vroeg op en om 8.00uur vertrokken van een bijzondere camping waar klantgerichtheid de komende maanden tot het predicaat uitverkocht heeft geleid. Na ruim een uur "op het tandvlees" klimmen kwamen we tot de conclusie dat de door ons gekozen route "over de berg" ging, terwijl onze route ons de lange route"om de berg" adviseerde. Na een uurtje begon volgens het routeboek het "echte" werk, resulterend in een mooie foto op 700 meter. Volgens mij het hoogste punt maar Bram had slecht nieuws; de volgende col stond vandaag ook nog op het menu, 1119 meter. Het mooie van fietsen is dat alle ellende weer vergeten is nadat je berg af naar beneden suist. En dan nog wel ruim 20 kilometer terwijl je bijna van de fiets wordt geblazen. De Ardeche was adembenemend, in meerdere opzichten. Met uiteindelijk 110 kilometer op de teller ben je blij dat je wat te eten vindt en van pizza's houdt...

Maandag 20 juni 2011

2011-06-20T21:45:00.001+02:00

Het verschil is in een keer wel erg groot. Ploegden we gisteren nog door onmetelijke bossen, afgewisseld door akkers en plaatsjes waar je je tweede huis nog niet voor niets wilt hebben, dan Lyon. Het heeft toch veel van Parijs; veel van alles. Voordat je eruit bent duurt het even maar als je de Rhone blijft volgen komt het goed en komt het echte Frankrijk-gevoel eindelijk dan toch...30 graden, geen wind en al trappende langs de Rhone dat is toch het ultieme vakantiegevoel. Om in superlatieven te blijven; we zitten hier op camping Le Castelet; heerlijk zwembad waar Bram niet in mag maar ik wel met mijn "old school" zwembroek. Terrasje met platanen, biertje, misschien moeten we hier maar blijven..

Zondag 19 juni 2011

2011-06-19T20:25:00.003+02:00

Goed geslapen in ons "old school" hotel (uitdrukking bram). Gisterenavond nog eens zitten rekenen en ik kom tot de conclusie dat de route toch zo'n 250 km langer is dan officieel op de site. Dat creeert een probleem want de terugreis is geboekt en de agenda daarna ook ! Toch maar besloten om een stuk in te lopen per trein. Met hulp van Marleen bleek uiteindelijk hoe we dat aan konden pakken. Dus eerst naar het station. In Frankrijk moet je daarvoor gewoon bijna 100 km peddelen. Maar goed, we konden kaartjes krijgen voor een trein waar de fietsen ook mee kunnen. Kortom; we liggen weer op schema, al zal het nog een hele kluif worden.

Zaterdag 18 juni 2011

2011-06-18T20:03:00.001+02:00

De Vogezen bevestigde vannacht zijn reputatie; regen,veel regen. Tijdens een regenpauze razendsnel alles in de tassen en wegwezen. Merkwaardig genoeg laveerden we de hele dag tussen links een zwarte lucht en rechts strak blauw. Af en toe toch een bui. Een onstuimige wind maakte er een heuse survival van. Als bomen knappen als lucifershoutjes is het serieus. Probleem was dat de enige plaats Gray was en toen was het 130 kilometer later... Gelukkig een hotelletje!

Vrijdag 17 juni 2011

2011-06-17T21:11:00.004+02:00

Vanmorgen stralende zon; het kan verkeren. Direct vanuit Toul de moezel opgezocht kilometers lang door bossen, water, jaagpaden en af toe een dorpje. Het was me eerder opgevallen dat ze in de Vogezen niet om hout verlegen zitten. De tocht van vandaag bevestigt dat. Onze route heet niet voor niets de "groene" route en is uitgeroepen tot de mooist van Europa. Kunnen wij ons iets van voorstellen. Na ruim 135 km diende er zich een camping (bij de boer) aan(in Bains-les-Bains); we zijn direct klant geworden. Hopelijk houden we het droog.

Donderdag 16 juni 2011

2011-06-16T20:44:00.001+02:00

Vanmorgen kondigde de dag zich aan met een pak regen. Blijven liggen,of opstaan was de vraag. Na een half uur was het droog en even later zaten we op de fiets. De pret duurde niet lang. Na het afscheid van de Ardennen zijn we in de franse graanschuur aangeland. " Boeren worden de nieuwe rijken", is een recente interpretatie van de stijgende voedselprijzen. Of een "ferrari-dealer" hier een boterham kan verdienen lijkt mij niet eenvoudig als je door de ontvolkte dorpjes heen fietst. Wel heel veel graan, gerst en koeien en vandaag heel veel regen. Om 14.00 kwamen we drijfnat aan in Toul. Aardig stadje. We probeerden om 16.00 tijdens een regenpauze het hazenpad te kiezen maar de eerstkomende 60 kilometer waren alle (3) de hotels vol en kondigde de regen zich weer met bakken aan. Overmacht dus en gelukkig nog een hotelletje gevonden. Soms heb je het niet in de hand. We hopen op mooi weer !

Woensdag 15 juni 2011

2011-06-15T22:02:00.001+02:00

Dag 5 St.Mihiel
Vanmorgen vroeger opgestaan. Heb gisterenavond eens zitten rekenen en kom tot de conclusie dat we meer kilometers op een dag moeten maken. Het is net als met een bedrijf. Als je je doelstelling wilt halen hak je het in "stukjes" ."How to eat an elephant" zeg ik dan tegen mijn klanten. En voordat ze het antwoord dreigen te geven beantwoord ik mijn eigen vraag; "piece by piece".. Zo ook met deze fietsvakantie. Dus vroeg weg. Na 200 meter twee klimmetjes van 11 procent; dan wil je graag weer naar bed...
De eerste stukken waren vooral voor Bram zwaar. Niet gek als je niet getraind bent. Uiteindelijk kwamen we om 17.00 in Verdun aan. Er zijn er daar meer dood gegaan, maar Bram kan ook op het lijstje. En zie.. na een uurtje pauze en een stevige hap was Bram weer de oude. Binnen anderhalf uur 40 kilometer en in totaal 140 kilometer op de teller. Boven target, in mijn taal en een topprestatie van Bram die uit een bijna "onmogelijke" positie terugkwam. En ik ? De meest duidelijke uitspraak kwam van Bram; " jij traint al 40 jaar"...

Dinsdag 14 juni 2011

2011-06-14T20:41:00.002+02:00

Het vertrek vanmorgen verliep langzaam door een natte tent en een gebroken spaak. Gebeld met de fietsenmaker in Overasselt; moet kunnen. Met veel gezoek bleek er zelfs in Houyet nog een ontbijtje bij elkaar te scharrelen. Dan het fietsen. De Ardennen is prachtig met de auto,motor of electrische fiets. Kortom dit was de zwaarste dag tot nu toe. Met de teller op 85km was om half zes het licht uit en zitten we nu na te genieten in de pizzeria van Florenville waar we morgenvroeg de route weer oppikken na als opwarmer een klim van 11 procent op de nuchtere maag... Oh ja, het blijft gezellig!

Maandag 13 juni 2011

2011-06-13T21:35:00.001+02:00

Een bed an breakfast is iets wat je alleen doet als je het leuk vindt. Die conclusie trekken wij als we 's ochtens uitgezwaaid worden door Jenny. Een geweldig ontvangst, 's-avonds soep met broodjes,een geweldig ontbijt en nog goed geslapen ook. Mooi, dat er dit soort mensen zijn ! Dan de tocht. Routelezen gaat Bram goed af. Tot Dinant is het bikkelen, wind tegen en vaak slecht asvalt. Tussenstop in Namur waar de zelf gemaakte broodjes zalm goed smaken. In een moment van weemoed denk ik aan de tijd dat Bram een peuter was en we altijd "lekkerbekjes" op de stoep aten in de stad. Life goes fast. Van Dinant naar onze uiteindelijke camping is het klimmen geblazen. Voor Bram de eerste keer en echt blij wordt hij er niet van. Gelukkig ga je ook weer naar beneden. In Houyet vinden we een camping die in eerste instantie als ongeschikt wordt beoordeeld. Na de volgende camping in het volgende dorp te hebben gezien kiezen we het hazepad (10km voor nop) en passen we de beoordeling aan. 120 km, een restaurant en hopelijk niet te veel regen. c'est la vie !

Zondag 12 juni 2011

2011-06-12T21:48:00.002+02:00

Een fietsvakantie is voor mij toch een beetje avontuur. Begint met een camping. Dat is op zich niet zo stoer, maar slapen op een matje in een model "grafkist" maakt zelfs indruk op Bram. Kortom; alle twee slecht geslapen en voordat de boel droog was ingepakt en de eerste de beste delhaize voor het ontbijt was gevonden stond de klok op 10.45 uur. Behalve het fietsen komt er nog een sport bij en dat is kaartlezen. Eigenlijk is het één grote dropping maar dan overdag. Dus vaak verkeerd, weer terug etc. Na 90 kilometer bleek dat er tegenover het terras een bed en breakfast zat en de eerst volgende camping 50 kilometer verderop. Kortom;genoeg gesurvived. Zitten nu in Tienen, bij een aardige mevrouw en een goed bed.. Bram heeft weinig last van zijn achterste dus dat gaat prima. Morgen gaat het avontuur verder...

Zaterdag 11 juni 2011

2011-06-09T22:14:00.016+02:00

Hoe vaak heb je niet bovenaan de glijbaan gestaan en gedacht; "dat valt tegen", dat is zo"n beetje het gevoel dat Bram en ik vanmorgen hadden. Ik ben al vaker "van de glijbaan" gegaan,maar voor Bram was het de eerste keer. Uiteindelijk zaten we om 10.15 uur op de fiets. Achterblijven is niet leuk, realiseerde ik mij,maar wel top dat Marleen zo achter onze reis staat ! Na een paar kilometer realiseerde Bram zich de kracht van "niets nodig hebben". Met 2 tassen en een fiets kun je de wereld rond. Maar goed, voor het zover is was het eerste doel: Eindhoven. Nog even langs mijn oude kamer geweest aan de Bilderdijklaan. Grappig, er was eindelijk niets veranderd. Dan op pad naar Belgie. 1 keer fout gereden in Waalre (wel een mooi rondje), daarna geschuild in een bos tegen het onweer en uiteindelijk met 110 km op de teller op een leuke mini camping in Neerpelt. De kop is eraf, hoop dat bram morgen nog kan zitten..

Voorbereiding Barcelona

2011-06-07T16:33:00.002+02:00

Begin dit jaar een streep gezet in mijn agenda; 2 weken naar Barcelona in mei. Helaas werkte mijn pols niet mee en met 1 hand rijden ging me toch te ver. Na een eerste tocht realiseer je je dat, zoals met alles, alles de volgende keer makkelijker is. Dus weinig voorbereiding wat betreft het gedoe er om heen, maar vooral veel fietsen. Inmiddels "zit"ik in een tweetal fietsgroepen waarmee naar wens ATB of racefiets het moeten ontgelden. Daarnaast de basis; Groepsfitness van Rene Rossen en het komt allemaal goed. De afgelopen weken met Bram op pad geweest en dan merk je dat 22 jaar, veel bier en vrouwen schijnbaar ook tot een goede conditie leidt...Maar goed, ik pas me aan aan mijn leeftijd en heb als finale afgelopen week de Steven Rooks Classic gefietst. Barcelona gaan we doen in ruim 2 weken volgens het plan. Dat zal ruim 1800 kilometer zijn en dat is dus doortrappen. Kortom een echte kluif en geweldig om dat met mijn zoon te doen.

update 2009 -2010

2011-04-19T10:30:00.002+02:00

Soms zit het even niet in. Na de tocht in 2008 veel ATB en Racefiets tochten gemaakt en 2x en rondje Nederland. Toch blijft het "bloed kruipen"en staat er toch weer een vakantietocht op de planning. Barcelona is de volgende uitdaging. Weer alleen en weer vooral fietsen. Planning voor vertrek was 1 mei maar wordt door een vervelende peesonsteking half juni.

2008-07-13T19:05:00.002+02:00

De finish

Thuiskomen kan mooier zijn. Het ongeluk van Gerda, gestruikeld over de trap, is heftig. Een open, dubbele, beenbreuk. Soms komen de gevaren uit een andere hoek, dat blijkt maar. De operatie lijkt gelukt en voorlopig wachten we af. Beterschap !

De tocht resumerend. Voor de prestatiekant een 8 t.o.v vorig jaar een 7. Voor de funkant een 6 tov een 8 vorig jaar. De route was erg mooi, puur natuur. Maar persoonlijk niet aan te bevelen als je tegen de richting in fietst en als je problemen mee hebt dat je een hele dag geen winkel of slaapgelegenheid tegenkomt. Weinig campings,veel gesloten hotels en winkels. Kortom van de wederopbouw van de Vogezen, Jura em de bergen in Italie komt weinig van te recht. Kort samengevat; het was een echt avontuur, met een hoge tandvlees factor !

2008-07-13T18:52:00.003+02:00

Statistiek

Onderstaand de gereden dagelijkse afstanden. Vergelijk ik het met de tocht naar Verona dan was deze routeaanmerkelijk zwaarder. Veel klimmen en zeker de eerste week de warmte. Toch nog een geweldig gemiddelde. ps. Vandaag mijn trainingsrondje gereden in 52.50. 40 seconden sneller danmijn persoonlijke record !

Gereden afstanden
Dag Afstand
1 48 vanaf Nice naar camping
2 77
3 93
4 112
5 130
6 115
7 84
8 95
9 120
10 143
11 156
12 155
13 140
14 98
totaal gereden 1496
gemiddelde 115 minus eerste dag'

2008-07-11T21:45:00.004+02:00

Maastricht venlo 89 km.,dag 14

De route hield op bij maastricht Gelukkig ligt er naast het hotel de route Maastricht-Arnhem, dus dat moet kunnen. Helaas de nodige opbrekingen dus snel de weg kwijt.Afgesproken met Marleen dat ik halverwege zou bellen.Blijkt haar moeder bij ons van de trap te zijn gevallen en geopereerd te moeten worden.Binnen 10 minuten in de trein. Wordt vervolgd

2008-07-10T23:16:00.004+02:00

St Hubert- Maatricht,145 km, dag 13

Vanmorgen fris op de fiets.De route is slecht leesbaar omdat ik tegen de 'draad' in fiets, niet voor het eerst. Na 10 km gaat het berg op, en niet voor het laatst.
De route is zwaar maar vreselijk mooi.Zo ploeter ik de hele dag door, vaak verkeerd rijdend, weggetjes binnendoor.Op het moment dat ik door het grootste bos van belgie moet kan ik de route niet volgen, dan maar over de straat naar Verviers.Verviers is het toppunt van ellende als je er doorheen fietst.Een soort getto in belgie.Het begint te regenen en naar Maastricht is nog bijna 40 km.Tanden op elkaar, lampen aan en trappen maar.Fietsen voor mij, een doel stellen, er voor gaan, pijn lijden, het vergeten, het doel halen....

2008-07-10T23:13:00.003+02:00

St Hubert(vogezen) Hostingen (vianden)155 km,dag 12

De dag start met een bezoek aan het dorp waar een paar winkels zijn, no risk.Ook een paar andere fietsers denken er zo over, zo creeer je toch een trefpunt.Vanuit st hubert trappen richting luxemburg waar ik in de voormiddag samen met de moezel arriveer.Vanuit schengen weer via de moezel kilometers lang fietsen.Vanaf luxemburg wordt het ook een stuk gezelliger, het sterkt mij in mijn mening dat hoe armer hoe minder gezellig.Uiteindelijk langs de ourthe richting viande (ben daar nog 2 maanden geleden geweest om de jeqan nelissen tocht met rene hendrickx te rijden)hier barst het van de campings dus uiteindelijk zit ik op een camping met veel nederlanders en veel aanspraak.Dat is na dagenlange saaie fransen toch weer gezellig, hoezo roer om..

2008-07-09T15:53:00.006+02:00

Sattenbourg,St.Hubert, dag 11,
130 km

'In de vogezen regent het altijd " is het gezegde, zo ook vandaag Troosteloos, zoeken, kuitenbijtertjes en heel veel wind;..tegen!
Dat was de dag in de vogezen. De hele dag geen winkel gezien, dorpjes zien er verlaten en armetierig uit, voor de rest veel graan...
..dat dan weer wel!!(zegt Marleen)

2008-07-09T15:34:00.004+02:00

Sarrebourg,7 juli, dag 10

Soms is een hotel niet verkeerd om effe bij te slapen en alles te laten drogen Dus om 9.30 fris als een hoentje op de fiets De tocht ging al snel door de wijngaarden, ongelooflijk hoe groot.Met druiven krijgen je wijnstadjes en dat is meteen gezelliger.Vreemde gewaarwording eigenlijk; hoe troostelozer, hoe minder aardig de mensen zijn etc.Uiteindelijk rond het middaguur een forse klim van ca 10km, merk dat ik steeds beter ga fietsen. Als ik nog een half jaartje doorfiets zit er misschien wel een contract bij de semiorenploeg van de rabobank in.Rond 1600 staat de hoogste col op de planning, weer zijn alle hotels gesloten en van een camping hebben ze al helemaal niet gehoord.Met 90 km op de dagteller draai ik mijn knop om.Na 10 km klimmen kom ik behoorlijk vlot boven.Vanaf de top heb je een grandioos uitzicht op de bossen, onvoorstelbaar dat we dit in europa hebben.Ik fiets bijna 40 km door de enorme bossen zonder mensen tegen te komen.Hier doe je het voor.Uiteindelijk toch een hotel in Sarrebourg gevonden en een turkse vriend met een kebab tent.O ja,bijna 150km !!!!!

2008-07-06T22:32:00.005+02:00

Frankrijk-Zwitserland-Duitsland-Frankrijk, zondag, dag 9

Vanacht flinke bui gehad, dus alles nat.In frankrijk was het niet alleen zondag maar was ook iedereen 'weg', geen kip te zien en alles gesloten.Gelukkig was Zwitserland dichtbij.Het verschil is echt groot met de "grensstreek"Fransen.Vanaf Bazel de hele dag regen gehad.De bossen zijn immens, zeker als je uiteindelijk de weg kwijt bent en er niemand meer is om de weg te vragen. Rustig blijven, en je hersens gebruiken is dan het adagium.Vroeg me af hoeveel mensen dit wel eens overkomt.Je komt, netjes gezegd, uit je comfortzone zeker in dit stuk.Mensen lijken dommer, zijn in elk geval onvriendelijker, argwanender (ooit wel eens 3 pubermeiden stomdronken bij de benzinepomp gezien ?), alles is gesloten.Kortom je zoekt het maar uit.Meestal scheur je over ede snelweg, veilig in je auto, enig contact is het wegrestaurant of de benzinepomp.Met de fiets wordt je aardig geconfronteerd met de
"2e wereld" die er overal is Chargerend: ga je de stad in dan straalt de "ontwikkeling" je tegemoet en omgekeerd op het platteland lijkt het minder ontwikkeld en in veel opzichten minder...Maar goed, dit overdenkend, was een hotel na 130 km snel geboekt

2008-07-05T22:07:00.003+02:00

Bern Courtavon, dag 8

Goed geslapen in het stadspark van Bern dat voor camping doorgaat.Bijzondere plek en bijzonder om te zien hoe nijver die zwitsers zijn: allemaal bezig en het moet gezegd worden het ziet er top uit.Voordat je Bern uit bent en ontbeten hebt ben je effe verder.Bern lijkt mij een prachtige stad, maar als "eenzame" fietser heb je daar ook weinig te zoeken.De route was weer helemaal top, zwitserland op de fiets is prachtig maar met een brommertje nog mooier.Rond de middag blijkt een stuk van de route afgesloten te zijn en de trein is stuk.. En dat in Zwitserland.Dankzij een nieuwe echt zwitserse route krijg ik een omleiding.Het eerste stuk word ik vergezeld door een wielrenner die gelukkig engels spreekt, altijd leuk om na een paar dagen weer een normaal iemand te spreken.Uiteindelijk moet ik linksaf, de politie zegt dat ik goed op moet letten en de rest versta ik niet.Al zwetend kruip ik omhoog, plotselijng en hoop motors, auto's en wielrenners.Ik zit midden in een wielrenwedstrijd. Alleen zij naar beneden ik omhoog.Rond 1600 bereik ik de top, kom sinds tijden een stel collega fietsers tegen die met omgebouwde racefietsen op pad zijn.Uiteindelijk vind ik een obscure camping net over de franse grens.Met bijna 100 km op de teller is het mooi.Opvallend is dat er maar weinig campings zijn en veel hotels gesloten.Uiteindelijk beland ik op een lokale bbq waar je voor 4 euro toch heel behoorlijk eet..

2008-07-05T21:40:00.004+02:00

Kandersteg bern, dag 7

Vanacht weer een flinke zwitserse bui.Had de tent naast een caravan gezet waardoor je wat minder in het veld staat.Vanochtend schitterend weer, maar de uitdaging lag een paar honderd meter verderop.9 km klimmen tot het station naar kandersteg.Naar omstandigheden ging het niet slecht, daarbij direct elke associatie van "lekker" de grond inborend.Na een special treinritje, via een mountainbike pad bergaf, geweldig.Door Zwitserland met de auto of op discovery is mooi maar op de fiets is toch echt heel bijzonder.Het verschil met italie is groot, iedereen lijkt wel aan het werk, alles ziet er top uit, geen hekken om huizen en weiden etc.Regelmatig kom je nederlandse vlaggen tegen dus toen ik in bern uitkwam toch maar de wereldberoemde nederlandse cfa.ping opgezocht, een plaatje, ook zonder nederlanders..

2008-07-05T21:33:00.009+02:00

Orta-Gamel, dag 6

Vanacht geen oog dicht gedaan ivbm een dagelijks onweersbuitje.Om half twee mijn tent maar weggesleept en "onder" een camper gestalt.Heb er toch een bepaalde regelmaat in.'S ochtends vind ik altijd binnen een paar km een winkeltje en effe verder een bank voor ontbijt.Tussen de middag eet ik niet maar heb een soort "vluchtgedrag' door bij elk winkeltje een fles water plus cola/fruit/brood te kopen.Maar goed,ook deze dag begon met een stevige klim door de bergen richting orta/omiega.Vandaar merk je dat het lago maggiore in de buurt komt, de beerendonk voor milaan.Het wordt druk Volgende dorp was 'hermetisch" afgesloten, politie,sirenes etc. Dacht eerst aan een motortocht maar bij navraag bleek de europeesche kampioenschappen wielrennen plaats te vinden.En dan is het toch echt italiaans, de wielrenners zouden in 10 min op een bepaalde plek zijn, ben na een uur maar vertrokken.Zetten bij ons een bord "wegomleiding" op de weg, italianen hun baas die uitleg geeft, de chaos laat zich raden.Met de fiets er doorheen gewurmd en daarna begint het te regenen.Eerst domodossola, waar we ooit met de alpenkreuzer op de somon express stapten.Daarna met de fiets nog 20 km door de alpen, indrukwekkend.Als ze in dorpjes klappen moet je uitkijken, het is mistig en nat.Besluit om de trein naar brig te pakken, dwars door de simplon15 min later sta je in ZWitserland.Daarna kom ik in een gigantische regenbui terecht en probeer tevergeefs hotel en zimmer te vinden.Uiteindelijk tussen de nederlanders op de camping, toch een beetje thuis

2008-07-02T22:04:00.003+02:00

Woensdag 2 juli

Vorig jaar reed ik ca 100 km per dag.
De kaarten zijn nu wat anders geschut.
Redenen: warmte en veel klimmen.Als ik de 1700 niet binnen 14 dagen haal dan wordt het liften.
Dag 1 nice_ menton 48 km (vanaf 1600)
Dag 2 albenga 77 km
Dag 3 bossolasca 93 km
Dag 4 robella 112 km
Dag 5 lago di orta 130 km

2008-07-02T21:34:00.004+02:00

Dag 5, Robella naar Lago di Orta

Vanmorgen om 7 uur stond het ontbijt in de b&b klaar.Een bijzondere ervaring hoe mensen van dik in de 70 zo gastvrij kunnen zijn.Stukje in het "hotelboek" geschreven, op de foto en een rekening van 25 euro.En dat terwijl ik een avonddiner plus de nodige versnaperingen heb gehad, heb het ruim goed gemaakt want dat raakt mij als "klant".Dan de tocht, dwars door de bossen vlieg ik naar beneden.Het is onbeschrijfelijk mooi, dus ik stop af en toe.Over een enorme brug word ik bijna door een ambulance aangereden, hoezo klantgericht!Dan zo n 50 kilometer rijstvelden.Bloedheet en saai, maar ooit komt er een een eind aan. Geloof dat het de po_vlakte is.Realiseer me dat de romeinen ooit zijn begonnen met dit bijzondere irrigatiesysteem waardoor ieder weitje onder water,met rijst, staat.Misschien een idee in overasselt? Aan de overkant melden de voorlopers van de alpen zich.Een gevoel alsof ik een wedstrijd heb gewonnen maakt zich meester van mij, toch zonnensteek ?Direct weer bergop.Maak met mezelf de afspraak dat ik me niet gek laat maken en fiets fluitend omhoog.Daar heeft het grote opperhoofd niet van terug.. Uiteindelijk beland ik aan het lago d orta op een camping waar ik de mooiste plek van italie krijg. Eindelijk gerechtigtheid !

2008-07-01T22:31:00.004+02:00

Dag 4, 1 juli

Gisterenavond om half tien mijn bed in Deed me denken aan de wintersport.'S morgens regende het pijpestelen, doet het daar al 40 dagen achter elkaar.Daarbij ook nog mist,minder dan 50 meter en met de mededeling dat er elke week een dode valt, welliswaar meestal een motorrijder. Verlichting aan en op tijd aan de kant.Na een paar uur trekt het op.Het landschap is prachtig.Richting Alba, de hoofdstad van de regio, laat ik de druiven achter me.Italie op zijn mooist, zeker als het bergaf kan.Na Alba worden de druiven vervangen door mais en allerlei soorten fruit.Er is weinig volk onderweg, als ik de weg vraag aan een getatoeerde italiaan zonder tanden maar met staat zegt hij " follow me" Hij voorop in zijn fiat, ik erachter aan.Ruim twintig kilometer rijdt hij voor me, laat het verkeer passeren en blijft voor me rijden.Nadat het volgende stadje in zicht is stapt hij uit en we geven elkaar twee maal een hand, mooi dat dat nog bestaat.Langzamerhand wordt het vlakker met af en toe een echte kuitenbijter en steeds minder mensen.Aan een boerin vraag ik de weg.Nadat de bril,honden,knecht, echtgenoot en kaart erbij zijn gehaald blijkt dat er 3km verderop een bread en breakfast zit.Met 110 km op de teller zit ik op een prachtige plek en geniet van de wijze waarop deze mensen met trots hun wijn openen en voorpoeven. Drie gangen later haak ik af.Van fieten moet je immers afvallen,,,,

2008-07-01T22:19:00.002+02:00

Dag 3, 31 juni 2008

Goede nachtrust gehad.Om half 7 sta ik naast de tent.Een uurtje later blijkt ook hier elk dorp bij de kerk een prima ontbijtplek te bieden met wasgelegenheid.Het is warm en het wordt nog veel warmer.Drie uur lang ben ik aan het klimmen en het houdt niet op.Het mooie van de routeschrijving, en tevens het deprimerende, is de hoogte- kaart.Klimmen is niet echt mijn hobby. Maar met een zware fiets en 17 kilo bagage is het een aanslag op alles.Na 20 km martelen de beloning, bergaf.Na ca 60 km de verassing om het nooit meer te vergeten.Van 200 naar 1200 m in 5 kilometer.Compleet gesloopt besluit ik na 3 km om de km te stoppen.Dankzij 3x cuppa sup (koud maar dat is het laatste waar je je druk overmaakt) kruip ik omhoog.Stop bij het eerste winkeltje voor water, de eigenaresse komt 2x buiten kijken hoe het met me gaat en zwaait me bezorgd uit.Als ik zo door ga ben ik eerder boven dan zij (schat haar toch 90)Gelukkig is het leed geleden en via een prachtige bergkam bereik ik eerder dan een naderend onweer een dorpje met hotel.Vroeg naar bed, dus...

2008-07-01T22:05:00.007+02:00

Dag 2, 30 juni 2008

Vroeg opgestaan na een hete nacht aan de cote azur. Na 1 jaar weer op een matje slapen en een bbq gevoel in je tent was ik blij dat de wekker ging.Ook dit jaar schijnt opstaan, douchen, tent inpakken 1 uur te duren.Ontbeten aan de haven van Menton.Liter melk, stokbrood en dan trappen. Al snel zit ik in Italie, de italiaanse grandeur is een tikkeltje minder dan de Fransen , maar des te meer richting Genua des te meer parasols.Het fietsen is zwaar, het is bloedheet plus een niet ophoudende stoet auto s geven me het gevoel van een hamburger op een stinkende bbq. Plotseling houdt het fietspad op, dus dan maar met de trein naar Albenga.Het alternatief is de snelweg. Na een al even hete treintocht fiets ik richting Cisano De eerste beste camping neem ik maar. De plek is hopeloos maar er schijnen weinig campings te zijn dus ik boek maar voor 15 euro.Doodmoe, zie ik dat de teller op 80 km staat, gelukkig is mijn knie ok en de fiets ook, nu naar hopen op een goede nachtrust..

2008 Van Nice naar Overasselt

2008-07-01T21:34:00.007+02:00

Dag 1. Nice, Frankrijk Zaterdag 28 juni 08

Vanacht de traditionele slapeloze nacht.Waar doe ik voor,denk ik als Bram om half 2 nog niet thuis is. Hoi mam, sta morgen vroeg op. Valt weer mee. Half 4 komt Thom binnen. Weggeregend bij total-los. Is hij totallos denk ik, en dit kan ik Marleen niet aandoen. Maar ja als ik niet ga, waarom ga ik dan niet? wat ga ik zeggen. Zeven uur, Bram staat op en Thom is helder.Dus waar maak je je druk om. Marleen brengt me naar Rotterdam, Gerda gaat ook mee. Alles loopt prima en om 15.00 uur sta ik in Nice. Na de fiets in elkaar gezet te hebben geef ik bij de eerste de beste pomp de banden lucht en mijzelf een magnum.Toch wel kicken zo als enige idioot op de fiets langs de cote d'azur.Van Nice, naar Monaco naar Menton.Het is warm,heet en soms akelig stijl. Ook deze keer ligt de camping boven op een berg.Total los kom ik boven, moet aan Thom denken.Een half uur later sta ik nog te shacken onder de douche.Gelukkig is er een restaurantje waar ik naast een stel hollanders wordt gedropt.Hebben dezelfde tocht vanuit nl gedaan, vol tios en zware benen ga ik naar bed.Fietsen is toch very special

Herfst update

2007-11-20T19:02:00.000+01:00

After the summer I drove quite a lot on my race bike. On a certain day I made a trip with a friend of me on my € 150.- mountainbike; it was amazing ! After 3 months of reading all the test I could find and spending to much time on the web I bought this Scott Scale ATB. It's a real sensation !

Nieuwe foto's

2007-06-18T12:59:00.000+02:00

Heb vandaag bij elke dag nieuwe foto's geplaatst. Dus voor iedereen die zich afvraagt hoe die tent er nou uitziet, met welke fiets ik ben geweest en hoe ik er zelf uit zie nadat ik de pass over ben gefietst; bij deze !

Dag 17 Terugreis

2007-06-15T23:01:00.000+02:00

Gisteren de reis passend afgesloten in verona
Jan berben, ontmoet op dag 6, belde dat hij en zijn vrouw in verona waren aangekomen. Samen een hapje gegeten, bijzonder moment
De trein vertrok om 7 uur dus vroeg uit de veren
Vanuit Munchen reis ik eigenlijk op een kaartje voor maandag as en de fiets kan eigenlijk niet mee.
Met mijn beste duits, blauwe ogen en blonde haren zit ik inmiddels in frankfurt, waarbij ik regelmatig van mijn "platz" af moet.

Wat afsluitende woorden over de tocht. Zoals gezegd, veel tijd om over andere dingen na te denken dan de route vinden en erop te blijven Is er niet
Toch is het bijzonder om iets waar ik een half jaar absoluut geen beeld van had zo te ervaren en "gewoon" te maken
Toen ik het idee van de fietstocht tot doel had verklaard begon het orienteren en informeren
Toch was ik knap zenuwachtig voordat ik uiteindelijk op de fiets stapte en wegreed
De ervaring hield zo n beetje gelijke tred met de schooheid van de route.
Waren limburg en het Ruhrgbied toch wat unheimisch, naar mate de ervaring toenam en de zon scheen blijkt ook zo n "fietsvakantie" snel te leren
Hoewel ik nog niet thuis ben kijk ik er nu l op terug als een unieke ervaring
Vooral het fietsen geeft een uniek "beeld" van hetgeen waar je doorheen reist
Kortom, een openbaring die ik iedereen kan aanraden

Tenslotte
Het idee van de weblog heb ik van eus en marielle uit sydney afgekeken
Ik hoop dat mensen die het gelezen hebben er fietsinspiratie van gekregen hebben
Voor mij waren alle reacties, die marleen dagelijks doormailde, altijd een moment van goed gevoel
Bedankt

Dag 16, Verona

2007-06-14T18:52:00.000+02:00

Eindstatistieken
Aantal km gefietst 1575
Maximum snelheid 62
Mimimum snelheid 7
Rustdagen 1 1/2

De weg naar Verona was me wel bekend.
Toch nog een mooi tochtje van gemaakt en in de buurt van het station een hotel opgesnort.
Toen Verona in en de juiste plek opgezocht om te wachten.
Vond de arena wel op zijn plaats want Bram zou tussen half een en half twee uitslag krijgen van zijn eindexamen havo.
Net na enen belde hij, geslaagd !!!
Eerlijk gezegd had ik deze optie "geparkeerd", te mooi om waar te zijn. Merel was gezakt, maar kan nog een her doen en hoeft dan volgend jaar maar 3 vakken
Heb de hele middag met een grote grijns rondgelopen....

Morgenvroeg vertrekt de trein om 7 uur, ben benieuwd of ik in Munchen mijn kaartje omgeruild krijg..

Trotse vader...mm

Dag 15, rustdag

2007-06-13T21:21:00.000+02:00

<
Ja ik weet het,in de tour de france rusten ze halverwege, ik op het eind.
Had nog graag het Lago d Idreo bezocht maar dan wordt de terugtocht naar Verona toch teveel van het goede.
Een camping met een gigantisch zwembad opgezocht, La Quercia voor de echte kenners (ha ha) en bijna de hele dag aan en in het zwembad gelegen..
Eind van de middag naar Pesschiera gefietst.
We hebben daar 11 jaar geleden op camping Bella Italia gezeten.
Altijd leuk om te kijken wat er verandert is.
Nou dat stemt treurig: aantal tenten cq caravans is bijna verdubbeld op dezelfde hoeveelheid meters.
Het stemt toch wel droevig, een nieuwe generatie met kids in de leeftijd van die van ons 11 jaar geleden, hutje bij mutje en ik vind het toch wel bijzonder zó'n jonge vader met een enorme tatoo, die zijn zoontje in het zwembad er af probeert te poetsen
What a world...

Morgen naar Verona

Groeten hans

Dag 14, Verona Lazise

2007-06-12T20:32:00.000+02:00

Na een nachtje "bijslapen" vroeg op de fiets.
Langs het Gardameer richting Verona.
Zonder al te veel toeristen is het een prachtig gezicht dat Gardameer met al zijn prachtige stadjes.
Wat me gisteren opviel was dat het water voordat het het Gardameer instroomt eerst door enorme waterzuiveringsinstallaties gaat en zie, de toerist wil helder water en hij krijgt het..
Op het eind van het Garda de route gevolgd richting Verona.
Op een bepaald moment stond ik aan de rand van een gapende afgrond, het viaduct werd gerenoveerd.
Geen nood. Twee wegwerkers werden erbij gehaald en op last van de baas werd ik "omgeleid", toch mooi.
Eenmaal in Verona moest ik de terugreis naar Nederland wijzigen, wat ook weer een bijzondere belevenis is aangezien niemand engels of duits spreekt.
Maar goed, een officieel uitziende senora verzekerde mij dat ik met het gewijzigde ticket tot Munchen kon komen en dat de Duitsers verplicht zijn om mee te werken, we zullen zien.
Vervolgens met een fraaie boog naar het Gardameer waar ik het in elk geval voor diverse familieleden fameuze plaatsje Lazise weer heb bezocht als standplaats.
Laatste keer 10 jaar geleden, keren daarvoor ca 30 plus.
Ben er wat betreft tentinhoud niet op vooruit gegaan...

Hans

Met weer 120 km op de teller, het lijkt wel sport!

Dag 13, Torbole

2007-06-11T19:41:00.000+02:00

Vanacht echt Italiaans onweer, dan voel je je toch wel erg kwetsbaar in zo'n tentje.
Maar volgens het "vaste systeem" om half acht de tent uit.
Koffie gedronken bij duitse buren en via de via vino richting Garda.
Tussenstop in Trento.
Met de fiets ben je toch beperkt, je moet hem en vooral alle tassen bij je houden.
Veel "sit seeing" zit er dan ook niet in.
Op de grens van Trento begint ook het echte Italie.
De boomgaarden, waar ik inmiddels verstand van heb, worden plotseling anders.
De Tirolers snoeien de bomen tot zo.n twee meter, de Italianen laten het maar groeien
De Tirolers maaien het gras en je ziet geen appeltje op de grond.
De Italianen spuiten het gras gewoon dood, schudden aan de bomen en laten de appels liggen..
Maar goed,laat ik niet te negatief zijn, er zijn tenslotte maar weinig buitenlanders met bv een 2e huis in Oostenrijk.
Na een uiteindelijk forse tocht werd ik met donderend applaus bij Torbolle aan het Gardameer binnengehaald..
Het regent pijpenstelen en voor de broodnodige slaap maar ingecheckt bij een aardige Italiaanse oma "mit zimmer"...

Hans

Dag 12, Lago di Caldaro

2007-06-10T19:48:00.000+02:00

Het kamperen voegt een nieuwe dimensie toe aan deze vrijwillige overlevingstocht.
Wat ik niet wist was dat de Italiaanse Oostenrijkers een dermate goed contact hebben met de "grote baas van boven" dat s avonds de kraan wordt opengezet terwijl overdag de zon keurig schijnt.
Het resultaat was een nacht die mij deed denken aan de tijden van weleer toen we nog in militaire tentjes kampeerden en heuse grachten rondom de tent groeven.
Dat laatste was ik vergeten het resultaat was overeenkomstig, drijfnat..
Nadat de hoogtezon weer was aangezet brandde ik om half acht uit de tent dus, aan de bak.
Ook de italiaanse oostenrijkers hebben, net als de duitsers fruitbomen.
De hele dag door appel, peren en pruimgaarden gereden.
Het was zondag wat inhoud dat de mensen hier massaal op de motor of mountainbike springen.
Na de twee alpenpassen merk ik dat ik bergconditie begin te krijgen, hoewel het een tamelijk makkelijke route was.
Eindstation voor vandaag het koude meer of te we'll lago di caldaro
Dat de benen het na 12 dagen bijzonder gebruik gaan merken viel me op toen ik uitrustend op het strand in slaap viel.

Morgen op naar het Gardameer met inmiddels al 1250 kilometertjes op de teller ( zonder te tanken en zonder lekke band)

Hans

Dag 11 Prad-Italie

2007-06-09T19:22:00.000+02:00

Vandaag, volgens de routemaker, 1 van de 2 zwaarste routes, maar ook een van de mooiste
Die andere had ik gisteren al.
Na het hele ochtentafreel te hebben afgerond (wassen, tent opbreken, ontbijten) ben ik elke keer 1 1/2 uur verder.
Maar goed de plicht roept en ik start de fiets en rijd door de schitterende dorpjes (vooral als het bergaf is)
Vanuit Landek begint de aanloop naar de Bregenzpass.
Dat houd veel vals vlak in en gewoon doortrappen.
Na de grensovergang met Zwitserland begint de ruim 7 km klim, elk bocht heeft een nummer (van 11 naar 1), dus dat motiveert
Ik heb mijn petje op en helm af wat veel zweet scheelt.
Bij no 5 besluit ik om te kijken of het zonder af te stappen lukt.
Uiteindelijk ga ik juichend over de finish, maar ook hier hebben de oostenrijkers nog een verassing...
Na de afdaling hebben ze nog een 7 km vals vlak.
Uiteindelijk toch nog een kadootje, bijna 20 km downhill met soms wel 20 procent daling.
Samen met een jonge oostenrijkse mountainbiker racen we naar beneden.
Sta eerst nog even stil bij het Lago di resa...
Inmiddels ben ik in Italie en inderdaad het was een van de zwaarste en moeilijkste tochten ( 85 km)
Na een telefoontje van Reinoud begin ik aan de pizza...

Ciao

Dag 10 Zuid Tirol

2007-06-08T20:51:00.000+02:00

Genoten van hotel, bad en ontbijt
Fiets "opgetuigd" en op naar de ahrlbergpasse
Van 700 naar 1793 meter
Volgen mijn route 1 vd 2 zwaarste routes
Heb de hartmeter maar omgedaan
Al slalommend omhoog, de eerste 2 km met 10 procent. Daarna een kilometer of 8 met slechts 5 procent
Het Is prachtig weer en er komt net zoveel water van de bergen als van mij
Uiteindelijk, met het verstand op nul, kom ik boven
Daarna gaat het lang en hard naar beneden en af en toe een klimmetje om het niet af te leren.
In een bocht zie ik te laat zo n klim en maak een schakelfout waardoor de ketting vast slaat.
Met geen mogelijkheid krijg ik hem los, en het eerste beste dorp is verder weg dan ik hoop.
Met uiterste concentratie en zwarte handen lukt het me de schijnbaar total-loss situatie op te lossen en de fiets loopt weer als een zonnetje.
De laatste camping voor de al even fijne reschepass zit op 60 km
Ik besluit er maar een punt achter te zetten en denk aan Roberts wijze woorden, mensen zijn niet gemaakt om te fietsen..
Voor de rest is oostenrijk ook buiten het ski seizoen prachtig. Dat weten meer mensen
De camping staat vol hollanders.

Hans aus tirol

Dag 9 Arlbergpas

2007-06-07T19:54:00.000+02:00

Vandaag vanaf de camping aan de bodensee richting alpen
Gisterenavond een fikse onweersbui en dan is zo n klein tentje extra klein, maar waterdicht

Ik volg de route van hans reitsma, zoals velen
Het zijn drie boekjes met daarin routes richting rome
Het is opgedeeld in routes van ca 80 km
Per route heb je een kaart met beschrijving wat heel gedetaileerd is, wijzigingen heb ik van zijn website gehaald
Dus eerste rechts, bij de brug links. Onder tunneltje door etc.
Om het te volgen moet je de kaart, de kilometerteller en de echte weg in de gaten houden
Het lijkt erg veel op het pijltje/bolletje systeem wat je bij autorally,s veel ziet, dus dat ken ik wel.
Meestal doe ik dat samen met bram die dan kaart leest, dus nu alles alleen.
Volgende keer mee bram !

Maar goed. Al zwabberend van duitsland naar zwitserland en oostenrijk uiteindelijk de alpen in.
Ik heb "goede benen" vandaag en dat houdt in dat ik er flink de snelheid in heb.
Uiteindelijk sta ik om 1700 voor de ahlbergpasse
Ik kijk omhoog en zie een enorme berg voor me liggen. In de sneeuw en in de wolken.
Inmiddels zit ik op 1400 meter hoogte, voor campings is het te koud
Besluit geen risico te nemen en "het toetje" tot morgenvroeg te bewaren.
Voor 45 euro heb ik een geweldig kamer en voor het eerst sinds 9 dagen lig ik in bad, dat is pas echt genieten..
Als ik op de kilometerteller kijk heb ik precies 100 km gereden, en dan begint het te onweren.
Je moet op het juiste moment stoppen zullen we maar zeggen...

Gruss got !

Hams

Dag 8, Bregenz

2007-06-06T21:26:00.000+02:00

Van de route die ik fiets is Bregenz het eind van deel 1.
Het ligt aan de Bodensee dus alle reden om het vandaag niet te gek te maken, zeker als ik naar de alpen kijk die me tegemoet lachen.
Vandaag zo n 80 km gereden en dat voelt, als het vlak is, als een rustdag.
Vanuit de Immensee nog zo n 40 km Swartswald en vervolgens tot de Bodensee door de boomgaard van duitsland gereden.
Appels, peren, kersen en onverstaanbare duitsers.
Morgen oostenrijk in, met bijna 1000 km op de teller gaat het feestje of morgenavond beginnen of ik sla het kampement op voor de alpenpas.

Dag 7, Immensee

2007-06-05T20:45:00.000+02:00

Eerst de cijfers
Op weg: 7 dagen
Aantal kilometers gefietst: 850
Maximum snelheid: 62
Minimum snelheid: 7

Na de overwinning zonder beker van gisteren om 8.00 uur weggereden.
Geen eten op de camping en uiteindeijk 3 dorpjes verder een bakker.
Het zwarte woud ontvolkt dat is duidelijk
Voor een fietser is duitsland ideaal, veel fietspaden, niet te stijl en niet te druk
Vandaag 100 km tot de camping aan de Immensee, een prachtig meer in Bayern.
Wat gebeurd er eindelijk als je zolang fietst ? Eerlijk gezegd denk ik meer na over het/mijn leven als ik voor de caravan zit.
Als je zo aan het fietsen bent heb je je aandacht nodig voor de route, kun je nog een beetje van de omgeving genieten en kost het vooral veel energie als je altijd "op kop" moet rijden.
Maar goed het is wel goed om "je harde schijf leeg te maken " zoals een collega fietser zei.

Tenslotte: de pijn in mijn kont is zonder biefstuk over.
En voor de drie mooiste vrouwen van Australie, klimmen is heel zwaar. Italie is bijna net zo mooi als Australie en dikke kus.

Groetjes, morgen op naar de Bodensee...

Hans

Dag 6, Karlruhe Melchengen

2007-06-04T22:20:00.000+02:00

Een van de bijzondere kanten van een fietsvakantie is dat je snel praat met " lotgenoten"
Gisteravond kwamen twee nederlandse soortgenoten de camping opgefietst, de klik is snel gemaakt. Samen een paar biertjes gedronken, gegeten en bijzondere gesprekken.
Mensen die een dergelijke uitdaging aangaan hebben vaak een verhaal, dat is mooi
Vervolgens vanmorgen samen "op gefietst" en ieder gaat zijns weegs, bijzonder.
Voor mij gaat het"langs het spoor" richting Pfortzheim en sta ik aan de rand van het Zwartzwald, in de middag "duik" ik een gigantisch natuurpark in.
Ik ben gewaarschuwd,als je de weg kwijtraakt heb je echt een probleem.
Maar op de een of andere manier is dit mijn plek, jammer dat ik alleen ben omdat je het niet kunt delen maar soms is zo'n plek zo bijzonder dat het puur genieten is.
Eind van de middag kom ik uiteindelijk in Tubingen aan.
Als ik de weg vraag aan een paar fietsers blijken het Nederlanders te zijn.
We drinken een kop koffie en fietsen samen verder.
Al pratend blijkt dat de wereld weer heel klein is.
Jan verteld dat hij als vrijwilliger luisterboeken inspreekt en vorige week een Lecticus luisterspeler heeft met een boek daarop.
Vervolgens rijden we drie keer verkeerd als ik hem mijn relatie met Lecticus uitleg (ik adviseer Dedicon luisterboeken bij de introductie van luisterboeken voor de commerciele markt)
Jan en zijn vrouw hebben een pension gereserveerd, ik moet nog een paar dorpen.
Als ik denk dat ik er ben moet ik nog de Schwabische Alb op.
Het is zes uur en ik heb er al 120 km opzitten.
Dan het zwaarste stuk tot Oostenrijk. Zes kilometer klimmen. Ik denk aan de wijze woorden van Rene Hendrickx, blijf rustig..
Uiteindelijk kom ik boven en een voetbalkreet vervult het Duitse landschap.
Dan de camping, die ligt zes kilometer verder..
Ik heb nog nooit zo gevloekt in mijn eentje...

Fietsen, alles erop en eraan

Hans

Dag 5

2007-06-03T21:10:00.000+02:00

Zondags zitten alle Duitsers of op de autobahn, of am fahrad of in de volkstuin.
Dat laatste op onvoorstelbare schaal.
Zag gisteren zelfs een nieuwbouw volkstuinwijk (mooi woord trouwens)
Grootste probleem was het zoeken van de route en de pijn in mijn achterste.
Vooral in grote steden valt het niet mee de route aan te houden of weer aansluiting te krijgen.
Na Heidelberg door een paar enorme bossen gefietst, en dan maar hopen dat je geen wild zwijn tegenkomt.
Uiteindelijk in Bruchtal een mooi slot cq paleis gezien en rond vier uur een camping gevonden bij de snelweg Karlsruhe.
Rustig zon dagje met uiteindelijk 105 km op de teller.
O ja slapen in mijn tent van. 1 kg lukt bovenwel.

Groet hans

Dag 4

2007-06-02T20:37:00.000+02:00

Allereerst bedankt voor al jullie reacties, het is duidelijk er is geen weg terug.
Ik kan vanaf mijn blackberry telefoon niet reageren op de mailtjes, wat soms wel beter is.

Ok, vanmorgen om 8.45 vertrokken langs de Rijn.
Mooie stadjes met veel chinezen en amerikanen
Het weer zag er veelbelovend uit, voor het eerst zonder regenjack.
Na 45 km Rijn bij Ingelheim het achterland in.
Veel akkers, en inderdaad veel bieten.
Toen met pont de Rijn over en lange stukken door een paar mooie bossen, veel bieten en troosteloze plaatsjes.
Uiteindelijk na 150 km een camping gevonden.
Wat bracht de dag.? Vriendelijke Duitsers. Vraag je de weg dan schrikken ze niet zoals in Nederland.
Maar liefst 4 keer fietsten ze met me mee om de weg te wijzen. De laatste wegwijzer was een prof. Geschiedenis die 50 km als gids naast me bleef fietsen.!

Gute luft....

Hans

Dag 3

2007-06-01T19:13:00.000+02:00

Bijzonder hoe ver je in een dag kunt komen op de fiets.
Vanuit Euskirchen door de akkers met in de verte de autobanen en fabrieken van het Ruhrgebied.
Plotseling duik ik een wald in wat na een uurtje fietsen een echt bos blijkt te zijn.
Om elf uur toch een restaurant met koffie, heb geen kleingeld, laat maar zitten zegt de waard, viel gluck und gute reise !
Na een kilometers lange afdaling, berg op was minder "mit gepack ", kom ik in Remagen
Vanaf hier langs de rijn.
De komende 100 km alleen maar water, naast me en op me...
Vlak en regen, als echte hollander ligt me dat wel.
Het wordt een echt reisje langs de rijn, veel lege terrassen en lege boten, maar wel mooi.
Uiteindelijk stop ik maar om half zes, 160 km gefietst.
Morgen hopelijk mooi weer..!

dag 2

2007-05-31T20:06:00.000+02:00

Een van de vele vragen is,hoeveel je op een dag kunt fietsen. Tot de Alpen probeer ik zo n 120 km per dag te rijden.
Dus vanmorgen stond ik om half zeven klaar,todat bleek dat mijn nieuwe telefoon kuren vertoonde.
Na 3 verloren uren, plus een reserve mobiel bij de laatste nederlandse kpn winkel, Duitsland in.
Langs de Ruhr loopt een pad van bijna 100 km
De Ruhr is maar een klein riviertje. Na 100 km over een drijfnat pad zag ik er op zijn minst stoer uit.
Totdat met een enorme knal ik onderuit ging en het achterrek gebroken bleek.
Gelukkig is de tijd dat de Duitsers geen fietsen hadden voorbij.
In het eerste beste dorp ging al het werk aan de kant en reed ik een uurtje later weer weg.
Na 120 km probeer ik bij een pizzeria(keuze beperkt zich tot kebab, griek en italiaans ) de nodige spagetti in te slaan.

Viele grusse,
Hans

dag 1 Overasselt

2007-05-30T22:40:00.000+02:00

Weggaan is nooit leuk dat bleek vandaag weer
Maar het vertrek werd toch aardig opgevrolijkt toen zich om half negen een aantal luid toeterende auto s meldden.
Rob Peter Ivo en Johan wilden er zeker van zijn dat ik echt vertrok.
Zeer attent!
Vervolgens op de pedalen.
Eerst stop in Boxmeer om de moederlijke zorg in ontvangst te nemen.
Vervolgens pa in Horst goedendag gezegd.
Een vakantiefiets in een verpleegtehuis baart opzien dat was duidelijk.
Uiteindelijk na zo n negentig kilometer de eerste stop.
Op advies van broer Rene maar een hotelletje omdat kamperen een te grote aanslag op mijn spieren zou zijn.
Dat zijn nog eens adviezen
Route van morgen beloofd veel Duitsers maar weinig campings en hotels..

All the best
Hans

De route

2007-05-28T14:29:00.000+02:00

Ik fiets volgens de route van Hans Reitsma; Route naar Rome. Omdat het de eerste keer is dat ik dit doe en vooral vanwege de benodigde tijd, 20 dagen, is mijn einddoel Verona. Klik op de route om hem uit te vergroten!

27 mei; generale repetitie

2007-05-27T19:21:00.001+02:00

Zondag 27 mei.

Vandaag proef gefietst met volledige bepakking. Heb me van te voren voorgenomen net te doen of ik vandaag vertrek. Dus alles was uiteindelijk compleet. Totaal gewicht is 21 kilo en dat verdeeld over 4 tassen. Het regende flink dus het was een echte test.Dan het rijden van de route. Ik rijd de fietsroute naar Rome waarvan boekjes te koop zijn. Geen tom tom dus maar een briefje voor je neus met een continue speurtocht. Ben naar de waalbrug gereden en vandaar uit een flink gedeelte gefietst. Op zich viel het niet tegen maar af en toe verkeerd fietsen lijkt te verwachten. Fietsen met volle bepakking viel ook niet tegen.

Paklijst

2007-05-21T19:21:00.000+02:00

Na de Steven Rooks Classic de concentratie weer verlegt naar de voorbereiding op de fietstocht. Van Internet heb ik aantal paklijsten "geplukt"en een heus schrift aangelegt om de noodzakelijkse spullen bij elkaar te zoeken respectievelijk te kopen.

Mijn uitgangspunt is dat ik wil camperen en zo weinig mogelijk mee wil nemen. Dit als een verlate reactie op een jeugdsyndroom veroorzaakt tijdens de jaarlijks tocht die wij als familie ondernamen naar Italie. Mijn vader ging er vanuit dat er in Italie geen mensen leefden en als dat wel het geval was zij in elk geval niets eetbaars hadden. Dus togen wij jaarlijks met een tot de nok met etenswaren gevulde Alpenkreuzer richting Lago Maggiore om daar uiteindelijk om een camping met supermarkt neer te strijken...

Wat gaat er zoal mee ?

Fiets; Wagenberg-ATB met lowrider/bagagerek, tubes
Reparatiemateriaal;bandenplakset,binnenbanden,remblokjes,gereedschap,spaken ed
Transport; fietstassen,tent,slaapzak,matje,bidons,
Koken;bord,bestek,mok,waterverwarmer,afwasmiddel,schuursponsje
Kleding;2p sokken,broek,t-shirts,trui,windjack,schoenen,pet,helm
Persoonlijke verzorging; een winkelwagentje vol in een etui tasje
Eten; cup a soup, liga's,energiepillen, ik ga ervan uit dat je in Europa altijd een winkel tegen komt.

Steven Rooks Classic

2007-05-19T20:39:00.000+02:00

Donderdag 17 mei voor dag en douw naar Maastricht. De hele week toch in de zenuwen gezeten. Metmijn ATB rijd ik de Oude Holleweg in Berg & Dal redelijk op maar met mijn racefiets is het een drama. Uiteindelijk een 27-verzet gemonteerd en dat werd mijn redding. Voor het eerst serieus de heuvels in. 150 kilometer door de regen in de Ardennen. Gelukkig önder leiding"van Rene Hendrikx die me een aantal levensreddende tips meegaf. Peter had zich ziek gemeld (niet onverstandig). Het " verstand op nul en de blik op oneindig"is mij nu wel duidelijk. uiteindelijk na een slopende tocht in 7.40 uur gefinisht. Trots als een pauw, maar of ik fietsen kan betwijfel ik. Dat er nog wat te leren is werd de volgende dag duidelijk, mijn tijd was goed voor een 1142 ste plaats, en dat van de 1300 deelnemers. Er is nog plaats voor ambitie

Ronde van Noord holland

2007-05-19T20:34:00.000+02:00

22 April ingeschreven voor de Ronde van Noord Holland. 120km. Na de Noord Hollandse omgeving meer dan noodzakelijk verkend te hebben uiteindelijk toch aan de start gekomen. Peter zat voor het eerst op zijn Concorde racefiets met raceschoenen. Binnen 200 meter, 2 valpartijen, toch beter oefenen.. Het was lang, plat en vooral meestal wind tegen. Uiteindelijk redelijk fris de tocht overleeft. Omdat je op verschillende punten en op verschillende tijden kon vertrekken waren we ervan overtuigd dat we ergens in de subtop waren geeindigd.

Beginnen met trainen

2007-05-19T20:19:00.000+02:00

Ergens in februari de ATB uit de mottenballen gehaald en gaan fietsen. Om een beetje een idee te krijgen of mijn conditie vorderingen zou maken heb ik een ronde uitgezet en daar naa een paar weken trainen de tijd van opgemeten.

Onderstaand de voouitgang in beeld:

7 maart 1.07.24 -ATB

19 maart 1.01.48-ATB

31 maart 1.01.43-ATB

9 april 59.07-ATB

17 april 54.15 met racefiets

29 april 55.09met racefiets

6 mei 50.44 met racefiets.

20 mei 54.20- ATB

De vraag met welke fiets ik zou gaan heb ik uiteindelijk zelf beslecht na een aantal malen proef te hebben gefietst op vakantiefietsen met en zonder Rohlof naaf, 26 of 28 etc. Mijn conclusie was simpel; ik ga voor de fiets waar ik lekker op oude fiets. Dit is een aangepaste ATB met tubes, dragers etc. Omtoch te kijken waar ik met mijn conditie stond hebben we besloten een tweetal tourtochten mee te rijden.

2007-05-19T20:17:00.001+02:00

Het idee

2007-05-19T20:04:00.000+02:00

Sinds jaren fietsen wij elk jaar een "grote" tocht. Peter, Ivo en sinds 2 jaar Mark (die vroeger heel hard kon lopen zegt hij). Na een aantal rondjes Veluwe (zo'n 150 kilometer) zijn we in een soort nostalgie belandt en fietsen we dapper elke jaar naar Middelburg met de ATB (220 heen en 220 terug). Hoe langer we fietsen hoe meliger we worden en hoe ambiteuzer. "Volgend jaar Santiagio ?", riep Peter toen hij voor het eerst op kop fietste. Prima, was mijn antwoord. Ik had geen idee waar het lag. In het najaar zocht ik het op en "verdronk"bijna direct in de fietsverslagen. Fascinerend, en na 2 dagen was ik verkocht. Na een lezing bijgewoond te hebben waar maar liefst 150 man op kwamen wist ik het zeker, ik doe het maar niet naar Santiago. Rome is ook mooi en als ik het praktisch in de tijd wilde houden werd het Verona. Vlakbij Bardolino waar menig jeugdsentiment ligt. Peter haakte uiteindelijk af, dus ik ga alleen. Wel zijn we samen aan het trainen geslagen want hij is uitgenodigt om de Alpe de Huez te bestijgen. Daarom maar een racefiets gekocht voor de voorbereiding en omdat fietsen toch wel erg mooi is.